**کۆیلەی سێبەر**
**بەشی ٦ ڕووبەڕووبوونەوەی ستەمکارەکە**
سەنی ڕۆیشت بۆ ڕووبەڕووبوونەوە لەگەڵ دڕندەیەکی کابووس. نەک هەر دڕندەیەک، بەڵکو یەکێک لە پۆلی پێنجەم — ستەمکارێکی ترسناک و تۆقێنەر. ئەگەری ڕزگاربوون ئەوەندە کەم بوو کە هەر کەسێک پێی پێدەکەنی ئەگەر پێشنیاری ئەوەی بکردایە هەوڵی شەڕکردن لەگەڵیدا بدات. بێگومان، مەگەر بەئاگا هاتووێک نەبێت کە دوو بۆ سێ پلە لە دڕندەکە ئاستی بەرزتر بێت.
کە سەنی بە دڵنیاییەوە وا نەبوو.
وە لەگەڵ ئەوەشدا، ناچار بوو بە جۆرێک مامەڵە لەگەڵ ئەم پاشای کێوەدا بکات بۆ ئەوەی لە مەرگێکی سەختتر دوور بکەوێتەوە. ئەو ئاستە گاڵتەجاڕیەی کە ئەگەرەکان لە دژی بوون لە سەرەتای ئەم لە سێدارەدانە دواخراوەوە، دەمێک بوو کۆن ببوو، بۆیە چیتر تاقەتی نەبوو بیری لێ بکاتەوە. چونکە لە پاش هەموو شتێک، چی مابوو لێی بترسێت؟ ئەو هەرخۆی وەکو مردوو وابوو. وا نەبوو کە بتوانێت زیاتر بمرێت.
کەواتە بۆچی خەم بخوات؟
لە دیوەکەی تری ئاگرەکەوە، شتەکان لە خراپەوە بۆ خراپتر دەڕۆیشتن. زۆربەی کۆیلەکان پێشتر مردبوون. چەند سەربازێک هێشتا بە نائومێدییەوە هەوڵیان دەدا شەڕ لەگەڵ دڕندەکە بکەن، بەڵام ڕوون بوو کە زۆر بەرگە ناگرن. ڕێک لەبەر چاوەکانی سەنیدا، ستەمکارەکە کۆیلەیەکی مردووی هەڵگرت، زنجیرەکەی لەگەڵ خۆیدا ڕاکێشا بۆ سەرەوە، و دەمە ترسناکەکەی بە فراوانی کردەوە. بە یەک گازلێدانی وردوخاشکەر، جەستەی کۆیلەکە بوو بە دوو بەشەوە، تەنها پارچە گۆشتی خوێناوی لەناو دەستبەندەکاندا بەجێهێشت.
پێنج چاوە بێباک و شیرییەکەی پاشای کێو سەیری ئاسۆیەکی دووری دەکرد لە کاتی جووینیدا، لێشاوی خوێن بە چەناگەی دڕندەکەدا دەهاتە خوارەوە.
بە بینینی ئەوەی کە دەستەکانی سەرەوەی بوونەوەرەکە سەرقاڵن، یەکێک لە سەربازەکان هاواری کرد و خۆی هەڵدایە پێشەوە، ڕمە درێژەکەی ڕادەوەشاند. بەبێ ئەوەی سەری بادات، ستەمکارەکە یەکێک لە دەستە کورتترەکانی خوارەوەی درێژ کرد، سەری سەربازەکەی بە گرتنێکی ئاسنین گرت و گوشی، کەلەسەری پیاوە داماوەکەی وەک بڵقێکی سابوون وردوخاش کرد. ساتێک دواتر، لاشە بێ سەرەکە فڕێدرایە سەر هەڵدێرەکە و لەناو ئەو بێبنەی خوارەوەدا دیار نەما.
گوماناوییەکە خۆی چەماندەوە، و دەڕشایەوە. پاشان بە لەرزەوە هەستایە سەر پێ و مۆڕەی لە سەنی کرد.
“باشە؟ سەیرمان کرد، ئێستا چی؟”
سەنی وەڵامی نەدایەوە، بە بیرکردنەوەوە چاودێری ستەمکارەکەی دەکرد و سەری کەمێک بۆ لایەک لار کردبۆوە. گوماناوییەکە کەمێکی تر سەیری کرد، پاشان ڕووی کردە زاناکە.
“پێت دەڵێم پیرەمێرد، کوڕەکە نەخۆشی دەروونی هەیە. چۆن لە کاتێکی ئاوادا دەتوانێت ئەوەندە ئارام بێت؟!”
“ششش! دەنگت نزم کەرەوە، هەی گەمژە!”
خوێن لە دەموچاوی گوماناوییەکە بڕا کاتێک زلەیەکی لە خۆی دا، بە هەردوو دەستی دەمی خۆی گرت. پاشان نیگایەکی پڕ لە ترسی خستە سەر ئاڕاستەی ستەمکارەکە.
خۆشبەختانە، دڕندەکە سەرقاڵی خواردنی کۆیلەکان بوو— بەختەوەرەکان کە پێشتر مردبوون و بەدبەختەکان کە هێشتا زیندوو بوون — بێ ئەوەی هیچ سەرنجێکیان بداتێ. گوماناوییەکە بە هێواشی هەناسەی دایەوە.
سەنی سەرقاڵی بیرکردنەوە بوو، چانسی مانەوەی خۆی دەپێوا.
‘چۆن لەو شتە ڕزگارم دەبێت؟’
نە هێزێکی تایبەتی هەبوو، نە سوپایەکی هەبوو ئامادە بێت ستەمکارەکە تەخت کەن و لەناوی ببەن. تەنانەت چەکیشی پێ نەبوو بۆ ئەوەی لانیکەم شمشێرێک لەو قێزەونە نەفرەتییە بدات.
سەنی نیگای خۆی جوڵاند و سەیری پشتی بوونەوەرەکەی کرد، بۆ ناو تاریکیی بێ کۆتایی ئاسمانی بێ مانگ. کاتێک سەیری شەوەکەی دەکرد، تیشکێکی گەش لە هەوادا دەرکەوت و خۆی کێشا بە یەکێک لە دەستەکانی ستەمکارەکەدا، بوو بە بارانێک لە پریشک. سەربازە گەنجەکە — ڕزگارکەرە پاڵەوانەکەی سەنی — تازە پارچە دارێکی گڕگرتووی فڕێدابووە سەر دڕندەکە و بە سەرکێشییەوە شمشێرەکەی بەرز کردەوە.
“ڕووبەڕووم بەرەوە، هەی ئەهریمەن!”
‘سەرقاڵکردن! ڕێک ئەوەی پێویستم بوو!’
لەبەر ئەوەی هیچ ڕێگەیەک بۆ سەنی نەبوو پاشای کێو بە دوو دەستی خۆی بکوژێت، بڕیاریدا یارمەتی وەربگرێت. مرۆڤێک لە ئاستی ئەو کارەدا نابێت، بۆیە لەبری ئەوە، پلانی دانابوو هێزێکی سروشتی بەکاربهێنێت.
‘مادام خۆم ناتوانم ئەم نەفرەتییە لەناو ببەم، با کێشی زەوی ئەم کارە بۆ من بکات.’
لە ناوەڕاستی بیرکردنەوەدا بوو لە وردەکارییەکانی پلانەکە کاتێک ئازایەتییە گەوجانەکەی پاڵەوانە گەنجەکە دەرفەتێکی پێشکەش کرد. ئێستا هەموو شتێک بەند بوو لەسەر ئەوەی ئەو گەمژە خۆبەزلزانە تا چەند دەتوانێت بە زیندوویی بمێنێتەوە.
“لەگەڵم وەرن!” سەنی وتی کاتێک دەستی کرد بە ڕاکردن بەرەو لایەکەی تری سەکۆ بەردینەکە، کە عەرەبانە قورسەکە بە مەترسیداری لە نزیک لێواری هەڵدێرەکە وەستابوو.
گوماناوییەکە و زاناکە نیگایەکی بەدگومانیان ئاڵوگۆڕ کرد، بەڵام دواتر شوێنی کەوتن، ڕەنگە هێمنییەکەیان بە متمانە بەخۆبوون تێگەیشتبن، یان ڕەنگە بە پەیامێک لە لایەن فەرمانڕەوایەکەوە. بە هەر حاڵ، ئەوە ڕاستییەکی ناسراو بوو کە شێتەکان زۆرجار لەلایەن فەرمانڕەواکانەوە خۆشەویستن.
لە پشتیانەوە، پاڵەوانەکە بە خێرایی خۆی هەڵدایە ژێر چڕنووکەکانی ستەمکارەکە، و بە شمشێرەکەی لێیدا. لێوارە تیژەکەی شمشێرەکە بە بێ کاریگەری بەسەر مووە پیسەکەیدا خلیسکا، تەنانەت برینێکیشی لەسەر گۆشتی بوونەوەرەکە بەجێ نەهێشت. لە چرکەی دواتردا، ستەمکارەکە بە خێراییەکی ترسناکەوە جوڵا، هەر چوار دەستی فڕێدایە ئاڕاستەی دوژمنە نوێ و بێزارکەرەکەی.
بەڵام سەنی هیچ ڕێگەیەکی نەبوو بۆ ئەوەی بزانێت. بە هەموو خێرایی خۆی ڕای دەکرد، نزیکتر و نزیکتر دەبووەوە لە عەرەبانەکە. کاتێک گەیشتە ئەوێ، بە پەلە سەیری دەوروبەری کرد، پشکنی بزانێت ئایا هیچ لارڤایەک لە نزیکەوە هەیە، و چوو بۆ لای تایەی دواوەوە.
عەرەبانەکە لە لای سەرەوەی سەکۆ بەردینەکە بەجێهێڵرابوو، کە شوێنەکە کە تەسک دەبۆوە و دەگەڕایەوە بۆ سەر ڕێگاکە. بە لاوە دانرابوو وەک یەربەستێک بەرامبەر بایەکە، بە جۆرێک پێشەوەی ڕووی لە دیواری کێوەکە بوو و دواوەی ڕووی لە هەڵدێرەکە بوو. دوو بزماری داریی گەورە لە ژێر تایەی دوایەوە دانرابوون بۆ ڕێگریکردن لەوەی عەرەبانەکە بەرەو دواوە خل ببێتەوە. سەنی ڕووی کردە هاوەڵەکانی و ئاماژەی بۆ بزمارەکان کرد.
“کاتێک پێتانی دەڵێم، هەردووکیان لاببەن. پاشان پاڵ بنێن. تێگەیشتن؟”
“چی؟ بۆچی؟”
گوماناوییەکە بە دەمچەقیوییەوە سەیری کرد. زاناکە تەنها سەیری بزمارەکانی کرد، و پاشان سەیری ستەمکارەکەی کرد.
پاڵەوانەکە، وەک موعجیزە، هێشتا زیندوو بوو. لە نێوان ئەندامەکانی بوونەوەرەکەدا دەهات و دەچوو، هەمیشە تەنها نیو چرکە دوور بوو لەوەی کە بکوژرێت. ناوەناوە، شمشێرەکەی لە هەوادا بریسکەی دەدایەوە، بەڵام بێسوود بوو: فەرووی پاشای کێو زۆر ئەستوور بوو، و پێستیشی زۆر ڕەق بوو بۆ ئەوەی بە چەکی ئاسایی زیانی پێ بگات. هەروەها ئاماژەیەکی دڵەڕاوکێ لەسەر ڕوخساری جەنگاوەرە گەنجەکە هەبوو.
هەموو سەربازەکانی تر، تا ئەو شوێنەی سەنی دەیتوانی بیبینێت، پێشتر مردبوون. بۆیە بەڕاستی پێویستی بەوە بوو کە ئەم یەکەیان کەمێکی تر بژی.
‘هێشتا مەمرە!’ وا بیری کردەوە.
بە گوماناوییەکەی تەنها گوت:
“بۆت دەردەکەوێت.”
لە ساتی دواتردا، سەنی دیسان ڕای دەکرد، هەوڵیدەدا شوێن زنجیرەکە بکەوێت لەو ئەڵقەیەوە کە پێوەی بەسترابوو بە عەرەبانەکەوە. ئەو شتەی بەدوایدا دەگەڕا دۆزینەوەی سەخت بوو بەهۆی هەموو ئەو لاشە و خوێن و هەناوانەی کە سەکۆ بەردینەکەیان پڕ کردبوو، بەڵام بۆ جارێک، بەخت لە لای ئەو بوو. ماوەیەکی کەم دواتر، ئەوەی دۆزییەوە کە پێویستی بوو — کۆتاییە پچڕاوەکەی زنجیرەکە.
بە دۆزینەوەی نزیکترین دەستبەند، کە لاشەیەکی بە شێوەیەکی ترسناک شێواوی تێدا قفڵ کرابوو، سەنی خۆی خستە سەر ئەژنۆ و دەستی کرد بە یاریکردن بە کلیلەکە.
قیژەیەکی سوک بیسترا، و بە نیگایەکی لاوەکی، تێبینی پاڵەوانی کرد کە بە هەوادا دەفڕی، لە کۆتاییدا یەکێک لە لێدانەکانی ستەمکارەکەی پێ کەوت. بە شێوەیەکی باوەڕپێنەکراو، سەربازە گەنجەکە توانی لەسەر قاچەکانی بوەستێتەوە، چەند مەترێک بەسەر بەردەکاندا خلیسکا. هەموو ئەندامەکانی هێشتا لە جێی خۆیان بوون؛ هیچ برینێکی ترسناکیش بە جەستەیەوە نەبوو. بەبێ وەستان، پاڵەوان خۆی خل کردەوە بۆ پێشەوە، شمشێرەکەی لەو شوێنە هەڵگرتەوە کە لێی کەوتبوو، و پاشان جارێکی تر خۆی خل کردەوە، ئەمجارە بۆ لایەک، بە ئەستەم ڕزگاری بوو لە پەلەقاژە قورسەکەی قاچی بوونەوەرەکە.
“خۆ خلکردنەوە؟! کێ لەکاتێکی ئەوادا خۆی خل دەکاتەوە بۆ خاتری خوا؟!”
بەبێ ئەوەی کاتی زیاتر بەفیڕۆ بدات، سەنی دواجار توانی دەستبەندەکان بکاتەوە. بە ڕاوەشاندنی کۆیلە مردووەکە لێیەوە، دواتر دەستبەجێ جارێکی تر قفڵی کردنەوە، ئەمجارە لە دەوری زنجیرەکە خۆی — کۆتاییەکەی بوو بە گرێیەکی خلیسکێنەر و ئەڵقەیەک.
ئێستا هەموو شتێک بەند بوو لەسەر ویست و، هەماهەنگی دەست و چاوی… و بەخت.
ڕووی کردە گوماناوییەکە و زاناکە، کە هێشتا لەلای عەرەبانەکە چاوەڕێ بوون، و هاواری کرد:
“ئێستا!”
پاشان، بە هەڵگرتنی بڕێکی باش لە زنجیرەکە، سەنی هەستایە سەر پێ و ڕووبەڕووی ستەمکارەکە بووەوە.
پاڵەوان نیوە نیگایەکی لێ کرد. چاوەکانی بۆ ساتێک لەسەر زنجیرەکە مانەوە و پاشان بە خێرایی شوێنی کەوتن تا عەرەبانەکە. پاشان، بەبێ ئەوەی هیچ ئاماژەیەکی سۆز دەربخات، جەنگاوەرە گەنجەکە هەوڵەکانی دوو هێندە کردەوە، و سەرنجی بوونەوەرەکەی لە سەنی دوورخستەوە.
‘کەواتە ئەو زیرەکیشە؟ چ فێڵێکە!’
بە پاککردنەوەی مێشکی لە هەموو بیرکردنەوەیەکی ناپێویست، سەنی سەرنجی خستە سەر کێشی زنجیرەکە لە دەستەکانیدا، دووریی نێوان خۆی و ستەمکارەکە، و ئامانجەکەی.
وا دەردەکەوت کات کەمێک خاو ببووەوە.
‘تکایە، سەربگرە!’
بە کۆکردنەوەی هەموو هێزی، سەنی سوڕایەوە و زنجیرەکەی فڕێدایە هەوا، وەک ماسیگرێک کە تۆڕەکەی فڕێ بدات. ئەڵقەکە کرایەوە کاتێک دەفڕی، نزیک دەبووەوە لە شوێنی شەڕی نێوان پاڵەوان و ستەمکارەکە.
پلانەکەی سەنی ئەوە بوو ئەڵقەکە بخاتە سەر زەوی ئەوەندە نزیک لێیان کە، کاتێک یەکێک لە قاچەکانی ستەمکارەکە کەوتە ناو تەڵەکەوە، بتوانێت زنجیرەکە ڕابکێشێت و لە دەوری پاژنەی دڕندەکە توندی بکات.
بەڵام پلانەکەی… بە شێوەیەکی سەرنجڕاکێش شکستی هێنا.
کە دەکرێت بڵێین، بەڕاستی دیمەنێکی سەرنجڕاکێش بوو.
لە کۆتا ساتدا، پاشای کێو لەناکاو خۆی کێشایەوە دواوە، و لەبری ئەوەی بکەوێتە سەر زەوی، ئەڵقەی زنجیرەکە بە تەواوی لە دەوری ملی نیشتەوە. چرکەیەک دواتر توند بوو، وەک پەتێکی سێدارەی ئاسنین کاری کرد.
سەنی بۆ ساتێک لە شوێن خۆی ڕەق بوو، باوەڕی بە چاوەکانی نەدەکرد. و پاشان مشتەکۆڵەکانی توند کرد، و خۆی ڕاگرت لەوەی کە بە سەرکەوتوویی لە هەوادا ڕایان بوەشێنێت.
‘بەڵێ!’ لە ناخیدا هاواری کرد.
ساتێک دواتر، عەرەبانەکە لە هەڵدێرەکەوە خل دەبێتەوە، ستەمکارەکەش لەگەڵ خۆیدا ڕادەکێشێت بۆ خوارەوە. سەنی ئاوڕی دایەوە بۆ ئەوەی دڵنیا بێتەوە، و دەستبەجێ ڕەنگی لە جاران زیاتر سپی هەڵگەڕا.
گوماناوییەکە و زاناکە توانیبوویان بزمارەکان لە ژێر تایەکانی عەرەبانەکە لاببەن و ئێستا بە نائومێدییەوە پاڵیان دەنا بەرەو لێواری ڕێگاکە. بەڵام، عەرەبانەکە بە هێواشی خل دەبووەوە… زۆر بە هێواشی. زۆر هێواشتر لەوەی سەنی پێشبینی کردبوو.
ڕووی کردە ستەمکارەکە، و تووشی شڵەژان بوو. بوونەوەرەکە، کە سەرسام ببوو بەو کێشە لەناکاوەی فشاری خستبووە سەر ملی، خەریک بوو دەستەکانی بەرز دەکردەوە بۆ ئەوەی زنجیرەکە بپچڕێنێت.
چاوەکانی سەنی فراوان بوون.
لە چرکەی دواتردا، پاڵەوان خۆی کێشا بە یەکێک لە قاچەکانی ستەمکارەکەدا، هاوسەنگیی تێکدا — و کەمێک کاتی بۆ کڕینەوە. سەنی خۆی خەریک بوو ڕای دەکرد بۆ لای عەرەبانەکە، لە مێشکیدا بە دەنگی بەرز جنێوی دەدا. کە گەیشتێ، خۆی فڕێدایە سەر دارە تەڕەکە لە تەنیشت گوماناوییەکە و زاناکە، بە هەموو ئەو هێزەی مابوویەوە لەو جەستە بچووکەی، بەڵام سەرەڕای خراپی برینەکانی و ئەو هەمووە شەکەتیە، پاڵی نا.
‘خل بەوە! خل بەو، ئەی پارچە پیسیی جیڕەجیڕکەر!’
عەرەبانەکە کەمێک خێرا بوو، بەڵام هێشتا خاو بوو لە گەیشتن بە لێواری هەڵدێرەکە.
لە هەمان کاتدا، ستەمکارەکە دواجار توانی زنجیرە بەستراوەک
ەی ملی بگرێت، ئامادە بوو خۆی ئازاد بکات.
ئێستا ئەوەی کە ئایا دەژین یان نا، تەنها پرسیارێک بوو لەوەی کە کامیان یەکەمجار ڕوودەدات.
وەرگێڕان:هیستۆری
پێداچوونەوە:هیستۆری
