**یەکەم بەش: کابووس دەست پێ دەکات**
گەنجێکی کز و لاواز، بە پێستێکی ڕەنگپەڕیو و بازنەی تاریکی ژێر چاوەکانی، لەسەر کورسییەکی ژەنگاوی بەرامبەر بنکەی پۆلیس دانیشتبوو. کوپێک قاوەی لە نێوان دەستەکانیدا گرتبوو — نەک لەو جۆرە دەستکردە هەرزانەی کە مشکەکانی ناو گەڕەکە هەژارنشینەکان دەستیان پێ ڕادەگەیشت، بەڵکو قاوەیەکی ڕەسەن بوو. ئەم کوپە قاوە ڕووەکییە کە بەزۆری تەنها بۆ هاوڵاتییە پلە بەرزەکان دەست دەکەوت، زۆربەی پارەی پاشەکەوتەکەی تێچوو. بەڵام لەم ڕۆژە تایبەتەدا، سەنی بڕیاری دابوو کەمێک بۆ خۆی بژیێت.
چونکە لە کۆتاییدا، ژیانی بەرەو کۆتایی دەچوو.
لەکاتێکدا چێژی لە گەرمیی ئەو خواردنەوە گرانبەهایە وەردەگرت، کوپەکەی بەرز کردەوە و بۆنە خۆشەکەی هەڵمژی. پاشان بە دوودڵییەوە قومێکی بچووکی لێدا… و یەکسەر ڕوخساری گرژ بوو.
“ئاخ! چەند تاڵە!”
سەنی بە وردی سەیری کوپە قاوەکەی کرد، ئاهێکی هەڵکێشا و خۆی ناچار کرد کەمێکی تری لێ بخواتەوە. چ تاڵ بێت یان نا، بڕیاریدابوو تا کۆتا دیناری پارەکەی چێژی لێ وەربگرت — گرنگ نییە چەندە ناخۆش بێت.
“دەبوایە لەبری ئەمە پارچەیەک گۆشتی ڕاستەقینەم بکڕیبایە. کێ دەیزانی قاوەی ڕاستەقینە ئەوەندە قێزەونە؟ بە هەر حاڵ، لانیکەم ناهێڵێت بخەوم.”
سەیری شوێنێکی دووری دەکرد، و خەریک بوو خەو دەیبردەوە، بۆیە زلەیەکی لە دەموچاوی خۆی دا بۆ ئەوەی بە خەبەر بێتەوە.
“تـسم. چ فێڵێکی گەورە بوو.”
سەنی سەری ڕاوەشاند و جنێوی دەدا، قاوەکەی تەواو کرد و هەستا. دەوڵەمەندەکانی ئەو بەشەی شار کە بە پەلە دەچوونە سەر کار، بەلای باخچە بچووکەکەدا تێدەپەڕین و بە سەرسوڕمانەوە سەیریان دەکرد. سەنی بەو جلوبەرگە هەرزانانە و ڕوخسارە ماندووەی کە نیشانەی بێخەوی بوو، هەروەها جەستە لاواز و ڕەنگپەڕیوەکەی، بەڕاستی لەو شوێنەدا نامۆ دیار بوو. جگە لەوەش، هەمووان زۆر باڵابەرز دەردەکەوتن. بە کەمێک ئیرەییەوە سەیری کردن و کوپەکەی فڕێدایە ناو سەتڵێکی خۆڵەوە.
“پێدەچێت سێ ژەمە نانی تەواو لە ڕۆژێکدا، ئاوا مرۆڤ بگۆڕێت.”
کوپەکە بەر سەتڵەکە نەکەوت و کەوتە سەر زەوی. سەنی لە بێزاریدا چاوەکانی سوڕاند، چوو هەڵیگرتەوە و بە وریاییەوە خستییە ناو زبڵدانەکەوە. پاشان، بە زەردەخەنەیەکی کەمەوە، شەقامەکەی بڕی و چووە ناو بنکەی پۆلیس.
لە ناوەوە، ئەفسەرێکی ماندوو چاوێکی لێ بڕی و بە قێزەونییەوە ڕوخساری گرژ کرد.
“کوڕم، ڕێت لێ تێکچووە؟”
سەنی بە حەزەوە سەیری دەوروبەری کرد، تێبینی پلێتە زرێپۆشەکانی سەر دیوارەکان و هێلانە نادیارەکانی چەکی ناو سەقفەکەی کرد. ئەفسەرەکەش بە هەمان شێوە پەرژ و بێزار دیار بوو. لانیکەم بنکەکانی پۆلیس لە هەر شوێنێک بیت هەر وەک یەکن.
“هێی! لەگەڵ تۆمە!”
سەنی قوڕگی پاک کردەوە.
“ئای، نەخێر.”
پاشان پشتی سەری خوراند و ئەمەی زیاد کرد:
“وەک لە فەرمانی تایبەتی سێیەمدا هاتووە، من لێرەم بۆ ئەوەی خۆم ڕادەست بکەم وەک هەڵگرێکی جادووی کابووس.”
ڕوخساری ئەفسەرەکە یەکسەر لە تووڕەییەوە گۆڕا بۆ ترس و وریایی. جارێکی تر سەیری گەنجەکەی کردەوە، بەڵام ئەمجارەیان بە وردی و سەرنجێکی قووڵەوە.
“دڵنیایت تووش بوویت؟ کەی نیشانەکانت لێ دەرکەوت؟”
سەنی شانەکانی هەڵتەکاند.
“هەفتەیەک لەمەوبەر؟”
ئەفسەرەکە ڕەنگی پەڕی.
“نەفرەت.”
پاشان بە پەلە دەستی نا بە دوگمەیەکی سەر ئامێرەکەیدا و هاواری کرد:
“سەرنج بدەن! کۆدی ڕەش لە هۆڵەکەدا! دووبارەی دەکەمەوە! کۆدی ڕەش!”
***
جادووی کابووس بۆ یەکەمجار چەند دەیەیەک لەمەوبەر لە جیهاندا دەرکەوت. ئەو کاتە هەسارەکە تازە خەریک بوو لە زنجیرەیەک کارەساتی سروشتی وێرانکەر و جەنگی سەرچاوە سروشتییەکان چاک دەبووەوە.
لە سەرەتادا، دەرکەوتنی نەخۆشییەکی نوێ کە دەبووە هۆی ئەوەی ملیۆنان مرۆڤ سکاڵای ماندوێتی و خەواڵوویی بکەن، سەرنجی زۆری ڕانەکێشا. بەڵام کاتێک دەستیان کرد بە کەوتنە ناو خەوێکی نائاسایی، بەبێ ئەوەی تەنانەت دوای چەند ڕۆژێکیش بەئاگا بێنەوە، حکومەتەکان دواجار تووشی شڵەژان بوون. بێگومان ئەو کاتە زۆر درەنگ بوو — نەک ئەوەی کاردانەوەی زوو دەیتوانی جیاوازییەکی زۆر دروست بکات.
کاتێک تووشبووەکان لەناو خەوەکەیاندا دەستیان کرد بە مردن، و جەستە مردووەکانیان گۆڕان بۆ دڕندە، کەس ئامادە نەبوو. بوونەوەرە کابووسییەکان بە خێرایی سوپای وڵاتانیان تێکشکاند و جیهانیان خستە ناو پشێوییەکی تەواوەوە.
کەس نەیدەزانی جادووەکە چییە، چ هێزێکی هەیە و چۆن شەڕ لە دژی دەکرێت.
لە کۆتاییدا، بەئاگا هاتووەکان بوون — ئەوانەی لە یەکەم تاقیکردنەوەکانی جادووەکە ڕزگاریان ببوو و بە زیندوویی گەڕابوونەوە — کە کۆتاییان بەو وێرانکارییە هێنا. بەو توانا سەرسوڕهێنەرانەی کە لە ناو کابووسەکانیاندا بەدەستیان هێنابوو، ئاشتییان گەڕاندەوە و جۆرێک لە سیستەمی نوێیان دروست کرد.
بێگومان، ئەوە تەنها یەکەم کارەسات بوو کە جادووەکە هێنابووی. بەڵام تا ئەو شوێنەی پەیوەندی بە سەنییەوە هەبوو، هیچ کام لەوانە پەیوەندی بەوەوە نەبوو — تا چەند ڕۆژێک لەمەوبەر، کاتێک بۆ یەکەمجار تووشی کێشەی بەئاگا هاتنەوەکە بوو.
بۆ مرۆڤێکی ئاسایی، هەڵبژاردن لەلایەن جادووەکەوە هەم مەترسی بوو و هەم دەرفەت. منداڵان لە قوتابخانەدا لێهاتووییەکانی ڕزگاربوون و تەکنیکەکانی شەڕکردنیان فێردەبوون بۆ کاتی تووشبوون. خێزانە دەوڵەمەندەکان مامۆستای تایبەتیان دەگرت بۆ مەشقپێکردنی منداڵەکانیان لە هەموو جۆرە هونەرە جەنگییەکاندا. ئەوانەی لە خێڵە بەئاگا هاتووەکان بوون، تەنانەت دەستیان بە میراتە بەهێزەکانیش دەگەیشت، وەک بیرەوەرییەکان و دەنگدانەوەکان کە لە یەکەم سەردانیاندا بۆ جیهانی خەونەکان بەکاریان دەهێنا.
هەرچەندە خێزانەکەت دەوڵەمەندتر بوایە، هەلی ڕزگاربوونت و بوونت بە بەئاگا هاتوویەک زیاتر دەبوو.
بەڵام بۆ سەنی، کە هیچ خێزانێکی نەبوو باس بکرێت و زۆربەی کاتەکانی بە گەڕان بەدوای خواردندا بەسەر دەبرد لەبری چوون بۆ قوتابخانە، هەڵبژاردن لەلایەن جادووەکەوە هیچ دەرفەتێکی تێدا نەبوو. بۆ ئەو، ئەمە تەنها حوکمی لەسێدارەدان بوو.
***
دوای چەند خولەکێک، سەنی خەریکی باوێشکدان بوو لەکاتێکدا چەند پۆلیسێک خەریکی بەستنەوەی بوون. زۆری نەخایاند لەسەر کورسییەکی گەورە بەسترایەوە کە وەک تێکەڵەیەک لە جێگەی نەخۆشخانە و ئامێری ئەشکەنجەدان دەچوو. ئەو ژوورەی لێی بوون لە ژێرزەمینی بنکەی پۆلیسدا بوو، بە دیوارە زرێپۆشە ئەستوورەکان و دەرگایەکی خەزینەی بەهێز دەورە درابوو. ئەفسەرەکانی تر لە نزیک دیوارەکان وەستابوون، چەکی ئۆتۆماتیکییان لە دەستدا بوو و ڕوخساریان توند دیار بوو.
سەنی زۆر گوێی بەوان نەدەدا. تەنها شتێک کە بیری لێ دەکردەوە ئەوە بوو کە چەندە حەز دەکات بخەوێت.
دواجار دەرگای خەزینەکە کرایەوە و پۆلیسێکی قژ خۆڵەمێشی هاتە ژوورەوە. ڕوخسارێکی پڕ لە ئەزموون و چاوێکی توندی هەبوو، وەک کەسێک دەچوو کە زۆر شتی ترسناکی لە ژیانیدا بینیبێت. دوای پشکنینی بەستەرەکان، پۆلیسەکە چاوێکی خێرای لە کاتژمێرەکەی دەستی کرد و پاشان ڕووی کردە سەنی:
“ناوت چییە کوڕم؟”
سەنی چەند جارێک چاوی تروکاند و هەوڵیدا سەرنج بدات، پاشان بە ناڕەحەتییەوە خۆی جوڵاند.
“سەنلێس.”
پۆلیسە پیرەکە برۆیەکی بەرز کردەوە.
“سەنلێس؟ ناوێکی سەیرە.”
سەنی ویستی شانەکانی هەڵتەکێنێت، بەڵام بۆی دەرکەوت ناتوانێت بجوڵێت.
“چییەکەی سەیرە؟ لانیکەم ناوێکم هەیە. لە گەڕەکە هەژارنشینەکان، هەموو کەس ناویشی نییە.”
دوای باوێشکێکی تر، وتی:
“لەبەر ئەوەیە کە لە کاتی خۆرگیراندا لەدایک بووم. دایکم ڕۆحێکی شاعیرانەی هەبوو، تێدەگەیت.”
هەر بۆیە ئەو ناوە سەیرەی لێنرا و ناوی خوشکە بچووکەکەشی باران بوو… لانیکەم ئەو کاتەی هێشتا پێکەوە دەژیان. ئیدی ئەنجامی خەیاڵێکی شاعیرانە بوو یان تەمەڵی، نەیدەزانی.
پۆلیسە پیرەکە دەنگێکی لە قوڕگی دەرهێنا.
“دەتەوێت پەیوەندی بە خێزانەکەتەوە بکەم؟”
سەنی تەنها سەری ڕاوەشاند.
“کەسم نییە. خۆت ماندوو مەکە.”
بۆ چرکەیەک، نیگایەکی خەمناک لەسەر ڕوخساری پۆلیسەکە دەرکەوت. پاشان ڕوخساری گۆڕا بۆ جدییەت.
“زۆر باشە، سەنلێس. تا کەی دەتوانیت بە خەبەر بمێنیتەوە؟”
“ئێ… زۆری نەماوە.”
پۆلیسەکە ئاهێکی هەڵکێشا.
“کەواتە کاتمان نییە بۆ ڕێکارە تەواوەکان. هەوڵبدە تا دەتوانیت بەرگری بکەیت و زۆر بە وردی گوێم لێ بگرە. باشە؟”
بێ ئەوەی چاوەڕێی وەڵام بێت، وتی:
“چەند دەربارەی جادووی کابووس دەزانیت؟”
سەنی بە پرسیارەوە سەیری کرد.
“وەک هەر کەسێکی تر، پێموایە؟ کێ هەیە دەربارەی جادووەکە نەزانێت؟”
“مەبەستم ئەو شتە جوانانە نییە کە لە دراماکاندا دەیبینیت و لە پڕوپاگەندەکاندا دەبیستیت. مەبەستم ئەوەیە بەڕاستی چەند دەزانیت؟”
ئەوە پرسیارێکی قورس بوو بۆ وەڵامدانەوە.
“ئەی تەنها ناچمە ناو جیهانی خەونەکان، چەند دڕندەیەک دەکوژم بۆ تەواوکردنی یەکەم کابووس، پاشان هێزی سیحراوی وەردەگرم و دەبم بە بەئاگا بووییەک؟”
پۆلیسە پیرەکە سەری ڕاوەشاند.
“بە وردی گوێ بگرە. کاتێک خەوت لێکەوت، دەگوازرێیتەوە بۆ ناو یەکەم کابووس. کابووسەکان تاقیکردنەوەن کە جادووەکە دروستی کردوون. کاتێک لەوێیت، دڕندە دەبینیت، بێگومان، بەڵام خەڵکیش دەبینیت. لەبیری مەکە: ئەوان ڕاستەقینە نین. تەنها خەیاڵن کە بۆ تاقیکردنەوەی تۆ دروست کراون.”
“چۆن دەزانیت؟”
پۆلیسەکە تەنها سەیری کرد.
“مەبەستم ئەوەیە، کەس تێناگات جادووەکە چییە و چۆن کار دەکات، ڕاستە؟ ئەی چۆن دەزانیت ئەوان ڕاستەقینە نین؟”
“لەوانەیە ناچار بیت بیانکوژیت، کوڕم. بۆیە چاکەیەک لەگەڵ خۆت بکە و تەنها وەک خەیاڵ بیریان لێ بکەرەوە.”
“ئۆهـ.”
پۆلیسە پیرەکە چرکەیەک وەستا، پاشان سەری لەقاند و بەردەوام بوو.
“زۆر شت دەربارەی یەکەم کابووس بەندە بە بەختەوە. بە شێوەیەکی گشتی، نابێت زۆر قورس بێت. ئەو بارودۆخەی تێیدایت، ئەو ئامرازانەی لەبەردەستتدان و ئەو بوونەوەرانەی دەبێت شکستیان پێ بهێنیت، دەبێت لە سنووری تواناکانتدا بن، لانیکەم. دواجار، جادووەکە تاقیکردنەوە دادەنێت نەک لەسێدارەدان. تۆ کەمێک بێبەشیت بەهۆی… ئێ… بارودۆخەکەتەوە. بەڵام منداڵانی گەڕەکە هەژارنشینەکان کەلەڕەق و بەهێزن. هێشتا بێومێد مەبە لە خۆت.”
“ئهم-ئهم.”
سەنی تا دەهات خەواڵووتر دەبوو. تێگەیشتن لە گفتوگۆکە خەریک بوو قورس دەبوو.
“دەربارەی ئەو هێزە سیحراوییانەی باست کرد… بەڵێ وەریان دەگریت ئەگەر تا کۆتایی کابووسەکە بە زیندوویی بمێنیتەوە. ئەو هێزانە چی دەبن، بە وردی، بەندە بە لایەنگری سروشتی خۆت و هەروەها ئەوەی لە کاتی تاقیکردنەوەکەدا دەیکەیت. بەڵام هەندێکی هەر لە سەرەتاوە لەبەردەستت دەبێت…”
دەنگی پۆلیسە پیرەکە تا دەهات دوورتر دەبوو. پێڵوی چاوەکانی سەنی ئەوەندە قورس ببوون کە بە زەحمەت چاوەکانی بە کراوەیی دەهێشتەوە.
“لەبیری مەکە: یەکەم شت کە دەبێت بیکەیت کاتێک چوویە ناو کابووسەکەوە، پشکنینی سیفاتەکان و لایەنەکەتە. ئەگەر لایەنێکی جەنگیت بۆ دەرچوو، وەک شمشێرباز یان تیرهاوێژ، شتەکان ئاسانتر دەبن. ئەگەر بە سیفاتێکی جەستەیی بەهێز بکرێت، ئەوە هێشتا باشترە. لایەنە جەنگییەکان باوترینن، بۆیە ئەگەری بەدەستهێنانیان زۆرە.”
ژوورە زرێپۆشەکە خەریک بوو تاریک دەبوو.
“ئەگەر بەختت نەبوو و لایەنەکەت پەیوەندی بە شەڕەوە نەبوو، بێومێد مەبە. لایەنە سیحراوییەکان و خزمەتگوزارییەکان بە ڕێگەی خۆیان بەسوودن، تەنها دەبێت زیرەکانە بەکاریان بهێنیت. لە ڕاستیدا هیچ لایەنێکی بێسوود نییە. وەک بڵێیت، نزیکەی هەموویان. تەنها هەرچی لە تواناکەتدا هەیە بیکە بۆ ئەوەی ڕزگارت بێت.”
“ئەگەر ڕزگارت بوو، نیوەی ڕێگای بوون بە بەئاگا هاتوو بڕیوە. بەڵام ئەگەر بمریت، دەروازەیەک بۆ بوونەوەرێکی کابووسی دەکەیتەوە تا لە جیهانی ڕاستەقینەدا دەربکەوێت. ئەمەش واتە من و هاوکارەکانم دەبێت ڕووبەڕووی ببینەوە. بۆیە… تکایە مەمرە، سەنلێس.”
سەنی کە نیوەی خەو بردبوویەوە، کەمێک بە قسەکانی پۆلیسەکە کاریگەر بوو.
“یان، لانیکەم، هەوڵبدە یەکسەر نەمریت. نزیکترین بەئاگا هاتوو تا چەند کاتژمێرێکی تر ناگاتە ئێرە، بۆیە زۆر سوپاسگوزار دەبین ئەگەر ناچارمان نەکەیت خۆمان شەڕی ئەو شتە بکەین…”
‘چی؟’
بەو کۆتا بیرکردنەوەیە، سەنی دواجار کەوتە ناو خە
وێکی قووڵەوە.
هەموو شتێک بوو بە تاریکی.
پاشان، لە ناو تاریکییەکەدا، دەنگێکی کەمێک ئاشنا دەنگی دایەوە:
[خوازیار! بەخێر بێیت بۆ جادووی کابووس. ئامادەبە بۆ یەکەم تاقیکردنەوەت…]
